مینویسم تا باشم

امروز حالم اصلا خوب نبود. دیوانگی من از تنها ماندن آغاز میشود . از بی نظمی از کسالت ..

امروز اصلا خوب نبودم . گریه های زیاد و بی طاقتی های بی مورد . گاهی حس میکنم من اصلا خودم نیستم . گاهی حس عصبانیت عمیق و خشم تمام وجودم رو در برمیگیره . من ارامش عمیق رو میخام . ارامشی که با هم ضحبتی با اله دست یافتنی هست.

دنیا، جهان و خلقت پر از اتفاقات مختلف هست . گاه من میمونم که روح تشنه ی من با چی سیراب میشه . تغییر مسیر میدم ، انقدی که بفهمم ...

ولی نیاز به نیروی تقویتی درونی دارم . من جور دیگه ای بایستی باشم .